আস্তিক আৰু নাস্তিক !

আস্তিক আৰু নাস্তিক 

 অবিশ্বাসে সুধে 

 ঈশ্বৰ ক'ত আছে  ?

 

বিশ্বাসে   সুধে

 ঈশ্বৰ ক'ত নাই ?

জনা মতে 

পিছত 

মানুহবোৰে  এই

দুই প্ৰশ্ন কৰ্তাৰ নামেই 

নাস্তিক আৰু আস্তিক ৰাখিলে । 

 ✍প্ৰাণজিৎ বৰুৱা 

১৩/০৮/২০১৬

জীয়াই থাকিবলৈও কিবা এটা লাগে ...

জীয়াই থাকিবলৈও কিবা এটা লাগে ...

জীয়াই থাকিবলৈও কিবা কিবি একোটা লাগে ...

নহয় ??

বৰষুণৰ বতৰত ফুচকা খোৱা,

কলেজ তিনিআলিত ৰৈ জিনচ টপ  ,চুৰিযাৰ , লেগিংছ পিন্ধা পখিলা বোৰ চোৱা,

লুকাই চুৰকৈ হলেওঁ ফ্লেক ,মেন্থল আদিত চুমুক এটা দিয়া...

এনেকুৱা ধৰণৰ কিবা নহয় কিবা এটাৰ হলেও প্ৰয়োজন ...

নহয় ??

জীৱন জীৱন বৰ অনুপম ...

অনুপম ...!

 এই সৌন্দৰ্য বোৰ বিচাৰি উলিয়াবলৈও এটা উদ্যম লাগে ...

কোৱা শুনো

বিচাৰিব জানিলে...

জংঘলতো সঞ্জীৱনী পায়,

বুটলিব জানিলে সাগৰ তলিটো মুকুতা পায়,

মাথোঁ লাগে এটা বাসনা...

কিবা এটা পোৱাৰ,

লাগে এটা সপোন 

কিবা এটা হোৱাৰ...

 

উৰুখা জুপুৰিত থাকিও

তৰাৰ সতে কথা পাতিব পাৰি,

 কোনো ৰঙা নীলা  লাইটৰ 

অবিহনেওতো জোনাকক সখী পাতিব পাৰি...

মাথোঁ  লাগে হেনো 

এযোৰ নতুন চকু 

সকলোবোৰ

সুন্দৰকৈ চোৱাৰ...

মুঠতে জীৱনটো কটাবলৈ জীয়াই থাকিবলৈ কিবা এটা লাগে...

 পাৰিলে আপুনিও বিচাৰি লওঁকচোন আপোনাৰ প্ৰয়োজন...

মৃত্যুলৈ বাট চোৱাৰ উপৰিও 

জীৱনত কৰিব লগীয়া বহুতো উপভোগ্য কাম আছে ...

আহকচোন

 সেই জীৱনৰ কিবাটো বিচাৰিয়েই ,

আৰম্ভ কৰো জীৱন উদযাপনৰ এক নৱ আয়োজন ...

আছলতে সংগ্ৰাম কৰিবলৈ...

জীয়াই থাকিবলৈ

আশা হেঁপাহ উৎসাহ স্ফুৰ্তি আদিৰ নিচিনা ...

সঁচাকৈয়ে লাগে অ কিবা এটা...!

--প্ৰাণজিৎ বৰুৱা 

১২ আগষ্ট ২০১৪

চোৰ

 ।

মোক মানুহে চোৰ বুলি কয় ইফালৰ বস্তু সিফাল কৰা মোৰ অভ্যাস ;নোৱাৰো হাজাৰ নীতি কথা পুলিছৰ বেতৰ কোব খাইয়ো কৰিবলৈ ইয়াক ত্যাগ ।

আপুনি ভয় কৰে মোক ;

কাৰণ থাকিবও পাৰে মোৰ ওচৰত চোকা অস্ত্ৰ ;

মোৰ বাবেই সকলো সদায় সন্ত্ৰষ্ট ।

পুলিছ গৃহস্থৰ পৰা নিউজ চেনেলৰ সাংবাদিক সকলো byosto।

মোক লৈয়ে সৃষ্টি হব সন্ধিয়া সাতৰ ব্ৰেকিং নিউজ ...

মোৰ ওপৰতেই জাৰিব সমগ্ৰ ৰাইজৰ সাংসাৰিক ক্ষোভ ।

ইয়াৰ বাবে মই পংগু হওঁ বা জীৱনেই হেৰুৱাওঁ মোৰ আপত্তি নাই ;

যিহেতু মোৰ প্ৰাপ্য এইয়াই... 

কিন্তু এটা কথা বুজি নাপাওঁ

 বুজি পালেওঁ ভাবিলে দুখোপাওঁ ; আমাৰ ভোকৰ 

বাবে চোৰ কৰো আৰু লগে লগে শাষ্টিও পাওঁ... 

পিছে ডাঙ্ৰ চোৰবোৰে ঘোচ; ভুৱা বিল ;

জাল চহী মাৰি কৰা দামী চুৰিবোৰ ধৰা নপৰে কিয় ?

ধৰা পৰিলেওঁ মেনেজ কেনেকৈ হয় ?

আগতে শুনা তৰোৱালতৈ কলমৰ ধাৰ বেছি চাগে yate protifolito hoi;

 হয়তো কলমতকৈ টকাৰ ধাৰ আৰু বেছি ;

যাৰ বাবেই অশিক্ষিত চোৰে কিল খাই শিক্ষিত surbure puroskar pai... 

(c) pranjit 7august '13

I HATE YOU MEANING

I HATE YOU....

H =HEART 

A =ANGER

T=TEARS

E=EMOTIONS

মানে মোৰ হৃদয় খং চকুলো অনুভূতি সকলো তোমালৈ ...

কি যে নহয় প্ৰেমত সকলো সম্ভৱ ,

প্ৰিয় জনৰ HATE YOU টোতো ইমান কথা লুকাই থাকে ভবাই নাছিলো...

 গুণ গুণ গানে গানে চিনেমা খন চাইহে অনুভৱ কৰিলো কথাষাৰ ,

IN EVERY REJECTION THERE IS A HIDDEN ACCEPTATION ... 

FOR THAT JUST WE NEED A CLOSE OBSERVATION ;-) :-)

টোপনি মোৰ শৈশৱতে ভাগিল...

টোপনি মোৰ শৈশৱতে ভাগিল...

পাতনি :

( নিয়ন লাইট কেইটামান ,

অত্যাধুনিক সা সৰঞ্জাম 

কেইটামান

 বোকোচাত বান্ধি 

ৰাতি এটাহে  আহিল ...

পিছে টোপনি নাহিল ! )

প্ৰশ্ন আৰু উত্তৰ :

(টোপনি ক'ত ?

আইৰ কোলাত,

আয়ে নাগায় নিচুকনি ,

হেৰাই গল মৰমৰ বুলনি

সময়ৰো যে কেনেদৰে হয় সলনি !)

মুল কাহিনী :-

এনেকুৱা এটা দিনতে এসময়ত 

লেমৰ পোহৰ...

মহৰ কামোৰত ,

 গধূলি পৰত বঢ়িছিলো ঢৰা এখন পাৰি,

আওৰাইছিলো সৰু ;

মাজু নেওতা বোৰ

 চিঞৰি চিঞৰি ,

দেউতা আহিছিল ,

চাইকেলৰ টিলিঙা বাজিছিল ,

লগে লগে দেউতাৰ মোনাটো লবলৈ দৌৰা দৌৰি । 

পাৰ হৈছিল এনেকৈয়ে 

সময়বোৰ ,

দেউতাই ধুনা জলাইছিল,

মায়ে গাখীৰ আৰু মালপোৱা এটা যাচিছিল...

মই,

 নিচিনো তুমি ক'ত আছা প্ৰভু গাইছিলো ...

জিলা আৰু সদৰ ঠাই আওৰাইছিলো...

 গৰম পানীৰ উহ কেনেকুৱা তাকেই ভাবিছিলোঁ ,

কল্পনাৰ সাগৰত বৰফৰ ইগলো নামৰ ঘৰ আৰু শ্লেজ গাড়ীবোৰত উঠি ফুৰিব ধৰিছিলো ...

আস !!

পাৰ হৈছিল 

এনেকৈ সন্ধিয়া বোৰ,

লাহে লাহে ঘড়ীত ন বাজিছিল ,

আৰু মোৰ মূৰতো বাৰে বাৰে বহীখনত ঢলি পৰিছিল...

এনেকৈ পাৰ হৈছিল  

টোপনিৰ সতে যুজ বাগৰৰ খেলা,

এনেকৈয়ে ৰাতি এটাৰ বুকুত লীন যাব পাৰিছিলো তেতিয়া ,

কিন্তু এতিয়া ??

এতিয়া  মোৰ ভীষণ চিন্তা ,

অনৰ্গল দুঃশ্চিন্তা ,

অহৰহ অযথা নুবুজা  ব্যস্ততা 

আৰু  টোপনি ?

 টোপনি দেখোন 

এতিয়া

 মোৰ বাবে এক ঢুকি পাব নোৱাৰা  বিলাসীতা ...!

সাৰ মৰ্ম  :-

আচলতে এতিয়া ৰাতি এটাহে আহিল,

টোপনি বোৰ মোৰ সেই তাহানিৰ 

  শৈশৱতেই ভাগিল !!

প্ৰাণজিৎ বৰুৱা 

৮ আগষ্ট ২০১৫

DrSamadrita Goswami Bornalee Boruah Phulasri Deka Neelakshi Hazarika

ইৰা মানে পৃথিৱী জনী মোৰ ...

ইৰা মানে পৃথিৱী জনী মোৰ ...

আজি  মোৰ মনৰ লগৰী জনী পৃথিৱীলৈ আহিছিল 

একাকী জীৱনৰ অৱসান পেলাই,

জধলা সময় থান থিত লগাই ,

তেওঁ মোক সুধিছিল 

কি দিব পাৰোঁ আৰু 

...

মই নিৰুত্তৰ !

ভবাতকৈ বেছি পোৱা যায় যেতিয়া,

মৌনতাই মাথোঁ তেতিয়া উত্তৰ ...!

বুজে তাই যথেষ্ট ,

যুঁজেও তাই যথেষ্ট ...😊

সময় বোৰ গৈ থাকে ,

মান অভিমান 

হাঁহি ধেমালিৰ  ৰেলগাড়ী এখনত উকি মাৰি ,

উপভোগ্য হয় সময়বোৰ যাওঁ যেতিয়া

তাইৰ  দুহাতত হাত ধৰি।

তাইক কোৱা নহয় কথা বোৰ কেতিয়াও ,

 ভালপোৱাৰ কথাবোৰ কবলৈ

কিয় জানো ...

খোকোজা লাগে মোৰ এতিয়াও !

আজিৰ এই   দিনটো মোৰ বাবেই বিশেষ  ,

"প্ৰাণজিতৰ জীৱনটো গতালো তোকেই , চম্ভালি লবি !"

এনেকৈ কৈ ,

যিহেতু আজিয়েই ভগৱানে এগৰাকী মানুহ সাজিছিল ,

হয়

আজি  মোৰ মনৰ লগৰী জনী পৃথিৱীলৈ আহিছিল ...

HAPPY BIRTHDAY SOULMATE Ira Gohain 

গোটেই পৃথিৱী খনৰ বাবে তুমি এজন মানুহ হব পাৰা কিন্তু এজন মানুহৰ বাবে তুমিয়েই পৃথিৱী হোৱা সেইটো হে চাগে নাজানা

....

😍😘😘😘 💐💐💐🎂🎂🎂

গণিত ভীতি বনাম গণিত প্ৰীতি ...

গণিত ভীতি বনাম গণিত প্ৰীতি ...

বৰ্তমান অসম চৰকাৰে  অনুষ্ঠিত  কৰি অহা বিভিন্ন  প্ৰতিযোগিতামূলক পৰীক্ষা সমূহত , বিশেষকৈ গণিত বিষয়টোত বহুতে ভবা মতে নম্বৰ পাবলৈ সক্ষম নহয় বা বহু ক্ষেত্ৰত এৰি থৈ আহে বা অনুমানিক ভাৱে কৰি অহা দেখা যায়

ইয়াৰ বিশেষ কি কাৰণ বা আৰু ইয়াৰ সমাধান কেনে হ'ব পাৰে...??

আচলতে মোৰ অভিজ্ঞতাৰ পৰা কওঁ, যি সকলে গণিতৰ প্ৰশ্ন নকৰাকৈ আহে, বা ভয় খায়, বা চেষ্টা কৰিও আয়ত্ত কৰিব নোৱাৰে, তাৰ এটা প্ৰধান কাৰণ হ'ল পঞ্চম শ্ৰেণীৰ পৰা নৱম মানলৈকে তেওঁলোকৰ স্কুলীয়া সময় চোৱাৰ গণিতৰ ভেটি একেবাৰে দুৰ্বল, মই যি খিনি প্ৰশ্ন অসমৰ বিভিন্ন পৰীক্ষাত অহা দেখিছোঁ ইতিমধ্যে তাৰ concept খিনিৰ কিন্তু ,৭৫% ই এই ৫মৰ পৰা ৮মৰ ভিতৰতেই পোৱা যায়, base যদি ঠিক নাথাকে তেন্তে গণিতত পাছলৈ বহুত বেছি সমস্যা হয়... 

তেন্তে ইয়াৰ সমাধান ??

সমাধান আছে!

সমাধান হ'ল, প্ৰথমে direct প্ৰতিযোগিতা মূলক পৰীক্ষাৰ প্ৰশ্ন উত্তৰ কৰিবলৈ নগৈ, সৰু ল'ৰা ছোৱালীয়ে শিকাৰ দৰে step by step পাঠ সমূহ পঢ়ি যাব লাগে, আয়ত্ত কৰি যাব লাগে

 একো doubt নথকাকৈ, মনত ৰাখিব এবাৰ basic খিনিত যদি মজবুত হৈ যায় পাছত সকলোতে সহজ হৈ পৰিব ,

লাগিলে আপুনি প্ৰথম বাৰৰ বাবে কেইটা মান topic তে গুৰুত্ব দিয়ক,কিন্তু খৰচী মাৰি শিকক ,

আৰু এইক্ষেত্ৰত কিন্তু কম সময়ৰ ভিতৰত সকলো আয়ত্ত হৈ যাব ,এই ধাৰণা লোৱা অনুচিত, কম সময়ৰ ভিতৰতে এই খিনি কৰিব খুজিলে দোমোজাৰ সৃষ্টি হব পাৰে ... 

এটা উদাহৰণ দিও যিদৰে জখলা 🪜 দালৰ তলৰ মাৰি কেইডালত ভৰি নিদিয়াকৈ ওপৰত উঠিবলৈ কষ্ট হয়, তেনেকৈ ৫ম, ৬ষ্ঠ, ৭ম আদি শ্ৰেণী সমূহৰ concept নোহোৱাকৈ পাছৰ পৰ্য্যায়ৰ সমস্যা সমাধান কৰাত অলপ অসুবিধা হোৱা মই দেখো, অলপ নহয় বহুত বেছি পৰিমাণেই কষ্ট হয়,

বিশেষ কৈ, গণিত আৰু বিজ্ঞানত এই 'জখলা সমস্যা' বহুত বেছি ...

কাৰণ বিষয় বস্তুৰ বহুত বেছি লিংক থাকে, আগৰ খিনি নপঢ়ি পাছৰ খিনি বুজাত অলপ দিকদাৰ !

সেয়ে আমাৰ বিদ্যালয়ত পঢ়ি থকা ছাত্ৰ ছাত্ৰী সকলে এই প্ৰাথমিক আৰু মাধ্যমিক স্তৰ সমূহত পৰীক্ষাত নম্বৰ কিমান পায়, সেইটোত বেছি গুৰুত্ব দিয়াতকৈ তেওঁলোকৰ concept সমূহ clear হৈছে নে সেইটো দিশতো সমানে চাব লাগে , কাৰণ  যদিও এটা ১০০ নম্বৰ বা ৫০ নম্বৰ পৰীক্ষাত ,কিবা কাৰণত পৰীক্ষা দিয়াত বেয়া হৈ নম্বৰ কমি আহিব পাৰে ।

কিন্তু যদি সেই এবছৰীয়া গণিত পাঠ্যক্ৰমৰ নিৰ্দিষ্ট পাঠ সমুহৰ যি শিকনীয় ফলাফল (learning outcome) থাকে সেই সমূহ 

আহৰণ কৰাত ছাত্ৰ ছাত্ৰী জন অপাৰগ হয়, তেন্তে এই সমস্যা চিৰদিনলৈ সমস্যা হৈয়ে ৰ'ব...!

আৰু বিভিন্ন জেষ্ঠ জনৰ পৰা শুনা, শিক্ষক, মাক-দেউতাকৰ মুখত শুনা গণিত বহুত টান! অংক জঙ্ক পংক! অংক ভালকৈ পঢ়িবি কিন্তু  ইত্যাদি ইত্যাদি ধৰণৰ পৰোক্ষ কাৰকৰ ফলতো গণিত ভীতি ( Maths Phobia )সোমাই যাব...!

আৰু এটা কথা বহুত শিক্ষক

 শিক্ষয়িত্ৰীৰো মন্তব্য শুনা পাওঁ  কেতিয়াবা , যে যদি তেওঁলোকক প্ৰাথমিক বা মাধ্যমিক স্তৰত গণিতৰ class এটা কৰিবলৈ অনুৰোধ কৰা যায়, তেওঁলোকে কয় আমি নোৱাৰোঁ ,আমি Arts ৰ মানুহ , গণিত নাজানো, কিন্তু তেওঁলোকে হয়তো নাভাবে Arts/Science ইত্যাদিৰ কথাবোৰ মেট্ৰিক পৰীক্ষা পাছ কৰাৰ পাছত হে আহে, প্ৰাথমিক/মাধ্যমিক পৰ্যায়ৰ গণিতৰ basic খিনি কিন্তু তেওঁলোকেও সমানেই পঢ়ি আহিছে দশম মানলৈকে ...  আচলতে ইয়াত দোষ তেওঁলোকৰো নাই , তেওঁলোকেও হয়তো ইচ্ছা থাকিলেও এই ওপৰত উল্লেখ কৰা গণিত ভীতিৰ চিকাৰ হৈ পৰিল অজানিতেই ...

শেষত এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ কথা ,এই গণিত ভীতিক, গণিত প্ৰীতিলৈ ৰূপান্তৰ কৰিবলৈ ছাত্ৰ বা ছাত্ৰী গৰাকীক এজন উপযুক্ত পথ প্ৰদৰ্শকৰ কিন্তু কিছু ক্ষেত্ৰত  নিতান্তই প্ৰয়োজন ... 

গতিকে তেওঁলোকৰ সেই অভাৱ পুৰ হৈছে নে নাই তাৰ চকু ৰখাৰ দায়িত্ব কিন্তু আপোনাৰ ,মোৰ, আমাৰ সকলোৰে ...

ধন্যবাদেৰে 

✒️প্ৰাণজিত বৰুৱা,

    সহকাৰী শিক্ষক

    উত্তৰ লখিমপুৰ ।

    ফোন : ৭০০২৯০৪১৩১

অসমীয়া লিখোঁতে হোৱা কেইটামান সাধাৰণ ভুল আৰু তাৰ শুদ্ধ ৰূপান্তৰ ...(টো/তো , ই/য়, ট/ত আদিৰ সঠিক ব্যৱহাৰ উদাহৰনৰ সহায়ত ...)

অসমীয়াত কিবা লিখোঁতে কেইটামান ভুল✅ ( ভূল❌)

 সঘনে হৈছিল মোৰ, 

হয়তো মোৰ দৰে আন কাৰোবাৰো হ'ব পাৰে এই ভুল কেইটা , যদি হৈ আছে তেন্তে সংশোধন কৰি ল'ব পাৰে বুলি লিখিলোঁ ...

(এই ভুল কেইটাৰ বিষয়েও মই ফেচবুকতে বিভিন্ন বিজ্ঞ জনৰ পৰা শিকা, সেয়ে মই কৃতজ্ঞ তেওঁলোকৰ ওচৰত ... )

(১). এটা ভুল 'ত' আৰু 'ট' ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত হয় ,

ঘাট ,আঘাত ,প্ৰতিঘাত ... 

আমি বহু ক্ষেত্ৰত আঘাট❌, প্ৰতিঘাট❌ এনেকৈ লিখোঁ , মই লিখোঁতে দাদা এজনে শুধৰাই কৈছিল যে 'ট' কেৱল নৈৰ পাৰৰ 'ঘাট'ত হে ব্যৱহাৰ কৰিবা , দুখৰ আঘাতত 'ত' ব্যৱহাৰ কৰিবা... মনত ৰৈ গ'ল !

(২) 'টো' আৰু 'তো' ৰ ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত  

 এই ধাৰণাটো অলপ জটিল বহু ক্ষেত্ৰত , ইয়াক ব্যৱহাৰ কৰাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যাকৰণৰ কিছু নিয়ম আছে যদিও মই সিমান গভীৰলৈ নগৈ , মই যিদৰে বুজি লৈছোঁ সেইটোহে ক'ব খুজিছোঁ ...

 মই যিমান  বুজিছো 'টো'ৰ ব্যৱহাৰ প্ৰায় কোনো এটা বস্তু নিৰ্দিষ্টকৈ বুজাবৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰোঁ ।

আৰু 'তো'ৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ প্ৰায় ক্ষেত্ৰত  'ও' ৰ দৰেই হয় , তলৰ উদাহৰণ কেইটা পঢ়িলে ভালকৈ বুজিব পাৰিব বুলি ভাবিছোঁ ।

যেনে:  (ক)এই 'টো' আৰু 'তো' ৰ প্ৰয়োগৰ ধাৰণা'টো' যথেষ্ট জটিল যদিও এই  ধাৰণাটো'তো' বহুত মন কৰিবলগীয়া কথা কিছুমান আছে ।

(খ). বিষয়'টো' যথেষ্ট তত্ত্বগধুৰ ।

গতিকে এই  বিষয়'তো' চিন্তাৰ অৱকাশ আছে  ।

(গ) কথা'টো' বুজি পাইছা নে , কেতিয়াবা সৰু সৰু কথা'তো' গুৰুত্ব দিব লাগে ।

(ঘ).সেই ঘৰ'টো' ময়েই কিনা,

কথা'টো' ঘৰ'তো' জনাবা কিন্তু দেই ।

(ঙ). ফেচবুকত'টো' বহুত কথাই শিকিবলৈ 

 পোৱা যায় , কিন্তু এই একেই ফেছবুক'তো' বিতৰ্কৰ অভাৱ নাথাকে নহয় নে ?

(চ)  যকৃত'টো' ভালদৰে ৰাখিবলৈ ভাল খাদ্য খোৱা প্ৰয়োজন ,হ'ল বুলি য'তে ত'তে সুলভ হৈ পৰা 

ফাষ্ট-ফুডবোৰ  খালে যকৃত'তো' চৰ্বি জমা হোৱাৰ সম্ভাৱনা থাকে ।

(৩) 'য়', আৰু 'ই'ৰ ব্যৱহাৰ...

প্ৰথমে মোৰ এইদুটা বৰ্ণৰ ব্যৱহাৰতো অলপ সমস্যাই দেখা দিছিল  , বাকী ব্যাকৰণৰ মতে কি হয় সেয়া পাছলৈ থৈ মই নিজে অৱলম্বন কৰা উপায় দুটা কওঁ ,

কোনো এটা শব্দৰ শেষত 'ই' তেতিয়া ব্যৱহাৰ কৰোঁ যেতিয়া শব্দটো শেষ নহয় অৰ্থাৎ চলি থাকিব কামটো  , আৰু 'য়' তেতিয়া ব্যৱহাৰ কৰোঁ যেতিয়া শব্দটোৰ কাম শেষ হব , বুজা নাই নহয়নে ??

আচলতে কিছুমান কথা উদাহৰণ দিলেহে বেছি ভালকৈ বুজি পায় , 3 idiots খনত যে আমিৰ খানে চাটনিৰ উদাহৰণ দেখুৱাই বুজাই দিছিল ঠিক তেনেকুৱাই ... ☺️

 উদাহৰণ দিয়াত ৰেনচুৰ সমানেই এই বৰুৱাও বেয়া নহয় 😋😝

উদাহৰণ : মই বাদাম খাই  খাই IPL চাই অছিলোঁ, তেনেতে ৰাজস্থান ৰয়েলছৰ  খেলুৱৈ ৰিয়ান পৰাগ বেটিঙত পুনৰ ব্যৰ্থ হোৱাত টিভি বন্ধ কৰিলোঁ ।

এতিয়া ফেচবুকত ৰিয়ানে ৰাইজৰ গালি খাই আছে ।

আপুনি ফাষ্ট ফুড  খাই ভাল পায় । সেয়ে ৰাস্তাই ঘাটে সন্ধিয়া fast food ৰ দোকানত সোমায় । 

কিন্তু আপুনি ব্যায়াম কৰি বেয়া পায়,

 সেয়ে আপোনাৰ পেটৰ মঙহ খিনিও 

মোৰ দৰেই ওলমি যায় । 

আৰু জানো জানো মইও জানো ফটো উঠাৰ সময় খিনিত আপুনিও মোৰ দৰে উশাহ ধৰি ৰাখি পেটটো লুকুৱায় ...!

( ভুল ত্ৰুটি থাকিলে মাৰ্জনা কৰি দিব , শুধৰাই দিলে কৃতাৰ্থ হম । মই  কোনো ভাষাৰ গৱেষকো নহয়/ ছাত্ৰও নহয়, মাত্ৰ নিজে সন্মুখীন হোৱা কিছু নিজৰ ভুলৰ বিষয়ে লিখিলোঁ কোনোবা যদি উপকৃত হয় ভাল লাগিব  , যদি বেছিকৈয়ে উপকৃত হয় 

তেন্তে কিবা এটা খুৱাব বিচাৰিলেও মই আপত্তি নকৰোঁ ,😛 আদৰক নেওচিব নাপায় ☺️👍

বিনয়েৰে 

প্ৰাণজিৎ বৰুৱা , লখিমপুৰ , অসম ।

ফোন : ৭০০২৯০৪১৩১ ...

ক্ৰমশঃ 

আগলৈ ....

মানুহে কিয় আত্ম হত্যা কৰে

মানুহে কিয় আত্ম হত্যা কৰে 

নিজক শেষ কৰি জানো সুখী হ'ব পাৰে কোনোবা,

ওহোঁ নোৱাৰে ,

অথচ মানুহ মৰি যায়,

কিয়নো জীয়াই থাকোঁতে বহুতেই তেওঁক পাহৰি পেলায়,

আত্মহত্যা কৰা মানুহ বোৰ সাহসী নে দুৰ্বল ?

নাজানো ! কিন্তু আত্মহত্যা কৰা প্ৰায় সংখ্যক মানুহ প্ৰচণ্ড অভিমানী,

বুকুত এবুকু ঠেঁহ লৈ তেওঁলোক আঁতৰি যাব খোজে,

তেওঁলোকে হয়তো নিজৰ অভাৱত প্ৰিয়জনে এৰা চকুলোবোৰ চাব খোজে ,

কোনে জানে তেওঁক কৰা অৱহেলা বোৰৰ এই ধৰণৰ এক মিঠা প্ৰতিশোধ ল'ব খোজে ।

আত্ম হত্যা এক পলায়নবাদী মনোভাৱ বহুতে কয় ,

এৰা জীয়াই থকাটোৱেই যে এতিয়া এক ডাঙৰ সফলতা

বুজি পোৱাই নহয় ,

আত্মহত্যা এক মহাপাপ শাস্ত্ৰত লিখা আছে ,

কিন্তু আত্মহত্যা কৰা মানুহ বোৰে পাপ পুণ্যৰ কথা ভাবি নাচায় ,

তেওঁলোকৰ মোহ মায়া নাই , তেওঁলোক নিৰূপায় ,অসহায় আটাইতকৈ ডাঙৰ কথা তেওঁলোকে নিজক আৰু প্রিয় জন ,কাকোৱেই এতিয়া একেবাৰে ভাল নাপায় ।

মাছৰ বজাৰত চকুবোৰেও কাহিনী কিছুমান কয়...মাছৰ বজাৰত ঘুৰি ফুৰা এপেট এপেট থকা পেট ডাঙৰ মানুহবোৰ যে,তেওঁলোকৰ চকু বোৰ বিৰাট লুভীয়া,পিট পিটাই বিচাৰি ফুৰে কেনেকৈ বৃহৎ বৃহৎ ৰৌ ভকুৱা খৰীয়া,আৰু তেওঁলোকৰ হিচাপো যে কেজিৰ পৰাই আৰম্ভ হয়,যদিও পৰিয়ালত থাকক দুটাই খাৱৰীয়া । মাছৰ বজাৰত ঘুৰি ফুৰা আকৌ এই যে সুদা ভাত খাব নোৱাৰা ,সীমিত বাজেটৰ চাকৰিয়াল কেইজন,এওঁলোকৰ আকৌ কেনেবাকৈ হলেও ভাল অকণমান কম দামতেই কিনাৰ মন,এওঁলোকৰ দুচকুত যেনতেন মেনেজ মেনেজৰ চাপ দৃশ্যমান অন্যথা ঘৰত যে পত্নী পুত্ৰ কন্যাৰ সতেই সাম্ভাব্য ৰণ । মাছৰ বজাৰত আটাইতকৈ দুখ লাগে মোৰ সেই চাৱনিটো দেখি,হাজিৰাৰ টকাৰে ৰেচন তেল সকলো কিনি যেতিয়া হাতত ৰয় টকা একুৰি...আৰু বজাৰত মুল্য বৃদ্ধিৰ কোবত তেওঁৰ সেই কুৰি টকা তথা সমস্ত হিচাপ নিকাচ বোৰ যেতিয়াই পৰেগৈ কৰবাত উফৰি, তেতিয়াই তেওঁৰ অন্তৰখন ঘৰৰ এমা দিমা লৰা ছোৱালী হাললৈ মনত পৰিয়েই হয়তো উঠে চাগৈ বৰকৈ ফেকুৰি...সেয়া তেওঁৰ নিমিলা অংকৰ কৰুণ চকু যুৰিয়েই সুন্দৰকৈ কয়,আস কাৰ যে কেনেকুৱা সময় ...এনেদৰেই মাছৰ বজাৰতেই বিভিন্ন জনৰ জীৱন প্ৰণালীৰ কিছু ছবি স্পষ্ট হৈ ৰয়,মুখ ফুটাই নকলেও মাছৰ বজাৰত চকুবোৰেও কাহিনী কিছুমান কয়...!!!--প্ৰাণজিৎ বৰুৱা ১২ ছেপ্তেম্বৰ ২০১৫

আমাৰো পেট আছে ছাৰ

আমাৰো পেট আছে...

ঢেকীয়া খিনি বাৰীৰ ,

মানিমুনি ভেদাইলতা খিনিও ঘৰৰে , 

বিশ টকা খুজিছো দি যাওঁক চাৰ , 

 দাম দৰ নকৰিব চোন, 

মহাজনৰ ওচৰত এতিয়াও ছকুৰি চাৰি টকা ধাৰ ...!

আপুনি  চাহ খাওঁতে উৰাই দিয়ে পাঁচশ হাজাৰ ,

তৰা ভৰা হোটেলৰ নামত  ,

অথচ আপুনি বাগী ধৰে দিনটোৰ ঘাম সৰা হাজিৰাৰ দামত । 

চাৰ আপোনাৰ বেজাৰ লাগে , 

বনাব পৰা নাই তিনি নম্বৰ মহলাটো এতিয়াও ,

 অথচ  বৰুৱাই ওচৰতে সাজিলে 

চাৰি মহলৰ দালান ,

আমাৰো বেজাৰ লাগে লৰাটোৱে কান্দে যেতিয়া ঠাণ্ডাত মাজ ৰাতি বৰষুণ পৰিলে গাত ,

পিতৃ হোৱাৰ গৌৰৱ  তেতিয়াই  পৰে দেখোন মোলান । চাৰ ভোক আমাৰো আছে ,

জীয়াই থকাৰ ভোক ,

অহ লোভ অৱশ্যে নাই আমাৰ,

দিনটোৰ ভাত সাজ আৰু ৰাতিৰ আহাৰ ,

এইয়াই চিন্তা মাথোঁ সদায় ...

ধৰ্ম , চৰকাৰ , শোষণ, সংস্কৃতি , জাতীয়তা বাদ , 

ৰাষ্টা ঘাট,  

কি ভাল কি বেয়া কোনোদিনে মাথা মৰা নাই,

কাৰো মূৰত কঠাল ভাঙিব যোৱা নাই ,

আছে দুখন হাত বিষ নোহোৱালৈকে কাম কৰিছো,

আছে দুই ভৰি বিষাই নোযোৱালৈকে ঘুৰিয়েই  ফুৰিছো,

কোনো দিনাই  কোনো কথাতেই কৰা নাই প্ৰতিবাদ । জানে চাৰ ৰাতি টোপনিয়ে নাহে কেতিয়াবা ,

এই বোজাত এতিয়াও যে বাকী ছকুৰি চাৰি টকা  মহাজনৰ তাত ,

চিন্তাত দোমোজাত ভাগৰি যাওঁ কেনেকৈ মিলাওঁ বাৰু  কাইলৈৰ দিনটোৰ  সাজ । 

দৰ দাম নকৰিব ,নিদিব না লাজ ,অলপ কলিজা খন পৰিব শাঁত ,আপোনাৰ একো হানি নহয় ,তৰ্ক নকৰাকৈয়ে এই মানিমুনি ঢেঁকীয়া খিনি লৈ যাওক , 

,বেছি নহয়,দৰ বিশ টকাত...

প্ৰাণজিৎ বৰুৱা 

২২/১২/২০১৭

আমাৰ ঘৰৰ মেকুৰী তিনিটা

কবিতা বুলি নহয় এটা সম্পৰীক্ষা কৰি চাইছোঁ ।তলৰ কবিতটো যদি এবাৰ সম্পূৰ্ন কৈ পঢ়ি উঠে , মই নিশ্চিত আপুনি আকৌ এবাৰ পঢ়িব লাগিবই 😊👍

আমাৰ ঘৰৰ মেকুৰী তিনিটা ...

আমাৰ ঘৰত তিনিটা মেকুৰী আছিল ,
এটা বগা , এটা মুগা  আৰু এটা ক'লা ,
বগা মেকুৰীটোক মা দেউতা দাদা ভাইটি সকলোৱে ভাল পাই ধুনীয়া বুলি ,
ভালৰ ভালটো সি খাই ,
ভাল ঠাইলৈ ফুৰিবলৈ যায় ,
ভাল মিঠাই আনিলে প্ৰথমে তাৰ মুখলৈকে যায় ,
অৱশ্যে
তাৰ পুতৌ উপজিলে কেতিয়াবা এৰেহাকণৰ ভাগ ,
মুগা আৰু ক'লাইও পায় ,
কিন্তু মুগাৰ আত্মসন্মান বেছি বাবে নাখায় ,
সেইবোৰ
ক'লাৰ পেটলৈকে সোমাই ।

ইফালে মুগাই  তাৰ মাজতো নিজ প্ৰতিভাৰ বলত ,
নিগনি চিকাৰ কৰে ,
নিজ দক্ষতাৰ কোবত ,
বগাৰ মিঠাইৰ ভাগ আজুৰি আনে,
কেতিয়াবা দুখ লাগিলে ক'লাক সিও যাচে,
তাৰ আকালো নাই ভঁৰালো নাই ,
মুগাই এনেকৈ মাজে মাজে চলে ।

ক'লা দেখিবলৈ বেয়া হোৱাত ভন্টিয়ে প্ৰায় পুতৌ কৰে তাক , সময়ে সময়ে ,সুদাই নিকাই হলেও ,
ভাত কেইটাৰ যোগাৰ ধৰে ,
কষ্ট ক'লাইও কৰে কিন্তু প্ৰায়ে সি
আনৰ হাতলৈ বাট চাই থাকে ।

কিন্তু এইখিনিতে কথা এটা মন কৰোঁ ,
আমাৰ ঘৰৰ বেছি নিগনি মাৰি মুগাই উপকৃত কৰে ,
যদিও তাৰ গুৰুত্ত্ব নাই
বগা ভাগ্যৰ বলত  আৰু কলা দুৰ্ভাগ্যৰ বলতেই নহওক কিয় ঘৰৰ নয়নমনি হৈ সময় বোৰ কটাই।

তেতিয়াই  এটা ভাব আহে মনত ,
যদি আমাৰ ঘৰখন 
ঘৰ নহৈ এখন দেশ হলহেঁতেন ,
তেন্তে নিশ্চিত ভাবে হয়তো মুগাৰ পিঠিত
মধ্যবিত্তৰ এটা টেগ হলহেঁতেন ।

নহয়নে  ?

✍️প্ৰাণজিৎ বৰুৱা
২৯ মাৰ্চ২০২০

পিতাই ( edited)

পিতাই 

পুৱাই সকলোতকৈ সোনকালে শুৱাপাটীৰ উঠা মানুহজন কোন,
বাৰীৰ ঢাপত জিকা ৰোৱা মানুহজন,
তিনিজনী গাই গৰুৰ গোবৰ পেলাই
গাখীৰ খিৰোৱা মানুহজন ,
মোৰ পিতায়েই হয়চোন !

পিতায়ে কন্দা ,আজিলৈ দেখা নাই,
পিতাইৰ কি দুখ নাই !
ওহোঁ পিতায়ে আমাক সাহস দিবলৈকে ,
চাগে সকলো দুখ চাগে' মনতে থয় ঢাকি...
নিদিয়ে দুখবোৰ চকুলো হৈ যাবলৈ উটি,
পিতাই সাহসী ,
বহুত সাহসেৰে জীৱনটো অকলেই যায়  যুঁজি ...

পিতাইৰ তিনিটা চোলা , দুটা পেন্ট
আটোমটোকাৰীকৈ ৰাখে তাকে,
পিন্ধি ফুৰে জীৱনটো ...
আৰু আমাৰ বাবে সাচি থয়
পৃথিৱীৰ সমস্ত সুখ ,
সহি যায় অকলেই অলেখ কষ্ট আৰু দুখ !
আস ! পিতাইৰ যে কি আপোনভোলা মনটো ...

আমাৰ লেভিছ দেনিজেন ,
পাৰ্ক এভিনিউৰ সুবাসৰ বাবেই
পিতায়ে মাটিত পেলাই যায় ঘাম ,
আমাৰ প্ৰতি সাজ মাছ-মঙহৰ ভাতৰ বাবেই
কৰি যায় দুগুণ উৎসাহেৰে কাম,
নিজৰ বাবে গেঞ্জী এটা কিনিবলৈও
চিন্তা কৰে হাজাৰ বাৰ,
পিতায়ে কিন্তু এবাৰো নুসুধে
আমাৰ বিলাসী সামগ্ৰীবোৰৰ কিমান দাম ,
সকলোবোৰ যোগাৰ দি যায়
বিনা প্ৰতিবাদে ,
আমাৰ সুখৰ বাবেই পিতায়ে কৰি যায়
জীৱনজুৰি এই সংগ্ৰাম ...
পিতাই তোক হাজাৰ বাৰ চালাম !

পিতাইৰ সপোন বোৰ হেনো
আমাৰ পৰাই আৰম্ভ
আমাতেই শেষ,
তেওঁ নিজৰ সপোনবোৰ আমাৰ দ্বাৰা পুৰাব খোজে,
আমাক শিক্ষিত কৰি তুলিবলৈ আওমৰণে যুঁজে,
পিতায়ে আমাৰ ওপৰত কেতিয়াও
একো বোজা জাপি নিদিলে ,
তেওঁ আমাৰ সকলো আশা , বিচৰা সকলো বোৰ
একো নোকোৱাকৈয়ে মনৰ অদৃশ্য
সাকোঁ এদালেৰেই যেন দেখে ,বুজে !

পিতাই মোৰ সহজ সৰল,
পিছে মনটো আৰু জ্ঞানৰ ভঁৰালটো
তেওঁৰ বৰ বহল ,
পিতায়ে কথাবোৰ খুউব গহীনাই কয় ,
বহু কাহিনীয়েই তেওঁৰ মনত ৰয় ।
তেওঁ ভাগৱত পঢ়ে, আলোচনী পঢ়ে ,
অলপ  টিভিৰ সমুখত  বহে ,
আৰু প্ৰায়েই  মাৰ গালিবোৰো মনে মনেই সহে ,
হাঃ হাঃ পিতাই বৰ সহনশীল ...

পিতাইৰ মনটো চঞ্চল হোৱা দেখা নাই,
আমাৰ বিপদৰ সময়ত তেওঁ প্ৰায়েই
ধৈৰ্যৰে বাট দেখুৱায়,
পিতাইয়ে যি দৰে সকলো ছাত্ৰ ছাত্ৰীৰ
জীৱন পোহৰায়
আমাকো  বহু কথা প্ৰতি দিনেই শিকাই যায় ...

মোৰ বাবে ভগৱান, দেৱতা  মোৰ এই পিতাই,
যি মোৰ মুৰত আলফুলে হাত ফুৰাই,
দুখত সান্ত্বনা , সুখত উৎসাহ ,
বিপদত বাট দেখুৱাই ,
সমস্ত জীৱনটো  যি আমাৰ বাবেই উৎসৰ্গা কৰি যায় ,
হয় ,সকলোতকৈ শ্ৰেষ্ঠ মোৰ এই পিতাই  !

--প্ৰাণজিৎ বৰুৱা
ফোন : ৭০০২৯০৪১৩১

হেপি টিচাৰ্চ দে ... (গল্পৰ দৰে)

হেপি টিচাৰ্চ দে ...
(গল্পৰ দৰে)

জপনাখন খুলি চাইকেল খন ঠেলি হৰকান্ত মিস্ত্ৰী ঘৰলৈ সোমাই আহিল । হাতত এটা ডাঙৰ বৰালি মাছ । তেনেতে
ঘৈণীয়েক মালতী ওলাই আহি হৰকান্তৰ হাতৰ  বৰালি মাছটো দেখি আচৰিত হৈ সুধিলে ,
কালি দেখোন ডালি ১ পোৱা আনিবলৈ কওঁতে পইচা নাই  বুলি নানিলে , আজি ইমান ডাঙৰ বৰালিটো কিনিবলৈ ক'ত পইচা পালে ।
হৰকান্তই ধুনীয়া হাঁহি এটা মাৰি কলে , এ আজি বাটতে লৰা এটাক লগ পাইছিলোঁ । মাছৰ বেপাৰী , মোক দেখি সি এইটো দি কৈছে , ছাৰ চিনি পাইছে নে মই ৰাজু আপুনি মোক  অংক শিকাইছিল ২০ বছৰৰ আগতে এল পি স্কুলত । আপুনি শিকোৱা সেই খিনি অংকই এতিয়া বেপাৰ কৰোঁতে সাৰথি হৈ  আছে, ছাৰ এইটো লৈ যাওক , আজি মোৰেই সৌভাগ্য আপোনাক শিক্ষক দিৱসৰ দিনাই লগ পালো  ," হেপি টিছাৰ্চ দে ! "এই বুলি সিয়েই বান্ধি দি পথাইছে ।
মই কিন্তু পাহৰিলো তাক যে মই অংক পঢ়াইছিলো ।  এইবুলি হুমুনিয়াহ এটা এৰি নিজকে ক'লে বুজিছ   তাক পাহৰাটো সাধাৰণ কথাই...
পেটৰ ভোকত মাষ্টৰ গুচি মিস্ত্ৰী হোৱাৰ পাছত  এসময়ত যে ময়ো শিক্ষক আছিলো, ল'ৰা ছোৱালীক পঢ়াইছিলোঁ সেয়াও আজিহে মনত পৰিছে  ।
হওক তেওঁ বহুত দিনৰ মূৰত মাছেৰে এসাজ খাব পাৰিম আজি  , এইবুলি  হৰকান্ত মিস্ত্ৰীয়ে গামোছাৰে চকু দুটা মোহাৰি মাছটো মালতিলৈ আগবঢ়াই  ক'লে হেপি টিছাৰ্চ দেই   ...

প্ৰাণজিৎ বৰুৱা ,
৫ ছেপ্টেম্বৰ ২০১৯

স্বৰবৰ্ণৰ পদ্য

স্বৰবৰ্ণৰ পদ্য

অ নামেৰে অসম ৰাজ্য ,
সেউজ পৰিৱেশ,
আ মানে আমি বাস কৰোঁ
আনন্দৰ সমাৱেশ ।

ই নামেৰে ইংলেণ্ড  দেশ ,
ভাষা যাৰ ইংৰাজী ,
ঈ মানে ঈগল চৰাই ,
চৰাই ই চিকাৰী ।

উ নামেৰে  জন্তু উট ,
হয় মৰুভূমিৰ জাহাজ ,
ঊ মানে ঊণ সূতাৰে ,
তৈয়াৰ কৰো  উমাল সাজ ।

ঋ নামেৰে ঋণ ,
অৰ্থ যাৰ ধাৰে লোৱা ,
এ নামেৰে এৰি পলু ,
কাম তাৰ এৰাপাত খোৱা ।

ঐ নামেৰে ঐৰাৱত,
ইন্দ্ৰৰ বাহন হাতী,
ও নামেৰে ওলকবি ,
দেউতাই কৰে খেতি ।

ঔ নামেৰে ঔ টেঙা ,
আঞ্জাত দি খাওঁ ।
স্বৰবৰ্ণৰ এই পদ্য
আমি বাৰে বাৰে আওৰাওঁ ।

প্ৰাণজিৎ বৰুৱা
১৮ মাৰ্চ ২০১৯

চেভিংচ

#চেভিংচ ...

কাম কৰা মানুহজনে দিনটো কাম কৰি আজৰি হৈ যাবলৈ ওলাল  4.30 বজাত । কৃপন গিৰিহঁতনিয়ে হাজিৰা 350 টকাৰ সলনি 300 টকা দি কলে , আজি দিৱালী বুলি আপুনি আধা ঘন্টা আগতে গৈছে যে সেয়ে 50 টকা কমাই দিলোঁ। 60 উৰ্ধৰ হাজিৰা কৰা লোকজনেও বিনা প্ৰতিবাদে হব বুলি  তাকে  কঁকালৰ গামোচা খনত বান্ধি ওলাই গ'ল ।
50 টকা বচাই  গিৰিহঁতনিৰ মুখত   প্ৰাপ্তিৰ হাঁহি এটা ওলমিল ! সেই সময়তে দেৱালীৰ ফটকা কিনিব ওলোৱা বাপেক পুতেকক  50 টকাটো দি কলে ফটকা আৰু এপেকেট বেছিকৈ  দিবা সোনটোক,
এইটো আজি আমাৰ  চেভিংচ হ'ল ।

(গল্প , অনু গল্প , অনুভৱ যি বুলি পঢ়ে পঢ়িব পাৰে ।  মাত্ৰ জীৱনত এনেকুৱা savings কৰিবলৈ নাচাব । )
✍️ প্ৰাণজিৎ বৰুৱা
৭.১১.২০১৮

ভাল মানুহবোৰক জীয়াই থাকিব দিয়ক ।

ভাল মানুহ বোৰ জীয়াই থাকিবলৈ দিয়ক ...

  ধুনীয়া বোৰ থাকিবলৈ দিয়ক,
মৰম বোৰ বাকিবলৈ দিয়ক ,
শিশুবোৰক খেলিবলৈ দিয়ক,
ঘৰ বোৰক ঘৰ হৈ  থাকিবলৈ দিয়ক ...

অনুগ্ৰহ কৰি ভাল মানুহবোৰ জীয়াই থাকিবলৈ দিয়ক ।

মন যোৱা কাম বোৰে অপকাৰ নকৰিলে কৰিবলৈ দিয়ক,
হাঁহি বোৰ দেখি ভালেই লাগে হাঁহি বোৰ বৈ যাবলৈ দিয়ক,
ভাল মানুহৰ কথাই কামে সুগন্ধি বোৰ বিলাই থাকিবলৈ দিয়ক ,
বাধা নিদিব ...

ভাল মানুহবোৰক জীয়াই থাকিবলৈ দিয়ক ....!

ভাল মানুহ বোৰে  কান্দিলে ,
চকুপানীৰ লগতে হুমুনিয়াহ সৰে,

আপুনি সৰিবলৈ নিদিব ...

ভাল মানুহ বোৰৰ বহুতো জিলিকা সপোন,
অকালতে মৰহি পৰে ,

আপুনি পৰিবলৈ নিদিব ...

অনুগ্ৰহ কৰি ভাল মানুহবোৰ জীয়াই থাকিবলৈ দিয়ক ।

ভাল মানুহবোৰ ঠুনুকা,
কাঁচৰ দৰে,
ভাঙিবলৈ সহজ,
জোৰা দিবলৈ টান...

আপুনি নাভাঙিব তেওঁলোকৰ হৃদয় খন
কেতিয়াও !!

ভাল মানুহৰ শত্ৰু বোৰ ,
অজানিতে বাঢ়ি আহে,
তেওঁলোকৰ মিছা মাতিব নোৱাৰে,
অনিয়ম দুৰ্নীতি মনে মনে  নসহে...

আপুনি নহব তেওঁলোকৰ শত্ৰু কেতিয়াও ...!!!

দুচকুত দুৰ্বাৰ হেঁপাহ  ৰাখি,
পৃথিৱীখন সৰগ কৰাৰ ইচ্ছা এটা বোকোচাত বান্ধি,
এই দুষ্প্ৰাপ্য ভাল মানুহ বোৰে ,
সময়ে সময়ে জাতি বৰ্ণ ধৰ্ম নিৰ্বিশেষে,
বিভিন্ন ভেশে ,
দেশে দেশে প্ৰদেশে প্ৰদেশে ঘুৰি
ফুৰে ...

বহুত  বাধা নেওচিও ওলাই আহে..

এতিয়ালৈকে ইমান বোৰ প্ৰদুষণৰ মাজতো পৃথিৱীখনত আহ্নিক আৰু বাৰ্ষিক গতি যে
স্থবিৰ হৈ পৰা নাই ...
কেৱল মাত্ৰ এওঁলোকৰ বাবে...!!

পাৰে যদি
এই বিলুপ্ত প্ৰায় প্ৰজাতিটো হেৰাই যাবলৈ নিদিব,

নিৰৱতাৰে, নিঃ স্বাৰ্থ ভাৱে কাম কৰি যোৱা
এই ভাল মানুহবোৰক কাম বোৰ সুকলমে কৰি যাবলৈ দিয়ক ...

আপুনি ,
মই ,আমি
আমাৰ কাম আৰু কু চিন্তাৰে নৰক কৰিবলৈ খোজা এই পৃথিৱীখন
নৰক হোৱাৰ পৰা ৰক্ষা কৰিবলৈকে ,

অন্ততঃ

অনুগ্ৰহ কৰি এই  এমুঠি মান

ভাল মানুহবোৰক জীয়াই থাকিবলৈ দিয়ক ...!!!

--প্ৰাণজিৎ বৰুৱা
৩১ /১০/২০১৫

ল'ৰালি

ল'ৰালি

পেটলৈ গ'ল বগৰী গুটি ,
লাগিল মোৰ ভয় ,
লগৰ বোৰে ক'লে
গুটিৰ পৰাই  পেটত গছ হয় ।

মিছা কথাত ঠেং ছুটি ,
বিদ্যা শপত খাই ,
বছৰে বছৰে ফেল হোৱাৰ ,
ভয়নো বাৰু কাৰ নাই ?

আমৰ ভিতৰৰ পোক গিলি,
সাঁতুৰাৰ পণ ললো ,
কল গছত ধৰি পুখুৰীত
কিন্তু
কিছু পানী খালোঁ ।

লেমৰ পোহৰত কল মটিয়াই ,
কিনো জানো আওৰালো ,
পুৱতি নিশা  আঁঠুৱাৰ ভিতৰত
পাই নিজকে 
আচৰিত হে হ'লো ।

ক'ৰবালৈ গলে গাড়ীত ,
আইনাৰ কাষৰ  চিটটো লাগে,
ভাবি  পাৰ নাপাওঁ
গছ পথাৰ ঘৰ বোৰ কেনেকৈ
বাৰু  পিছলৈ গৈ থাকে ।

চুৱা চুই , ফুট কলা ,
লুকা ভাকু বোৰ  খেলা ,
,সঁচাকৈয়ে  সেয়া যে এক
  সুৱৰ্ণৰ আবেলি বেলা  ।

আলহী আহিলে পাইছিলো কিমানযে
বুজাব নোৱাৰা
সুখ ,
যাওঁতে দি যায়  পইচা ,
থকা কেইদিনো যে প্ৰতি সাঁজতে
দেখিছিলো   মাংসৰ মুখ ।

ৰাতি হ'লে
শিয়ালৰ হোৱাত মুখৰ মাত হৰে ,
ফুট গধুলিতে পঢ়িব দিলে টোপনিয়ে
হেঁচি ধৰে ।

দেউতাৰ চাইকেলৰ মোনাটোলৈ ,
কিমান যে আছিল হেঁপাহ ,
নতুন বহী , কিতাপ পালে
,লাগিছিল কি উলাহ ।

সঁফুৰা , মৌচাক , জিজ্ঞাস, টিংকল আৰু
নতুন আৱিষ্কাৰ ,
আমাৰ বাবেই যে আছিল
আনন্দৰ বিপুল সম্ভাৰ ...

এৰি অহা সেই ল'ৰালি,
সঁচাই কিমানযে  ৰসাল ...
বুজাব নোৱাৰা স্মৃতিৰে
এতিয়া আমি ভাবনাতেই  উমাল...

✍✍প্ৰাণজিৎ বৰুৱা
২৭/১০/২০১৭

জন্ম ১৯/১১/১৯৯০ ( সম সাময়িক বন্ধু বোৰৰ হাতত । )

ফোন : ৭০০২৯০৪১৩১

শ্বেয়াৰ নকৰোঁ আহক ...

শ্বেয়াৰ নকৰোঁ  আহক ...

মই ভাত খাওঁতে দাঁতত ভাত এটা লাগিল ,
শ্বেয়াৰ নকৰোঁ আহক ...

ভাত খাই উঠি মোৰ স্বামীৰ লগত কাজিয়া এখন লাগিল শ্বেয়াৰ নকৰোঁ দিয়ক।

ভাতৰ পাতত আঠ বিধ ব্যঞ্জন,
মোৰ ঘৰত lcd tv ত মনোৰঞ্জন ,
তথাপি শ্বেয়াৰ নকৰোঁ দিয়ক।

সেইদিনা মই শ্বিলং গৈছিলোঁ ,
250 খন চেল্ফি উঠিছিলোঁ ,
মনটো বহুত ভাল ,
অথচ শ্বেয়াৰ নকৰিলোঁ ,
খন্তেক পাছতে মোৰ বেমাৰ হল ,
মনটো বেয়া বেমাৰী ফিলিঙ
চৰ্দি হৈ অৱস্থা জটিল
ওহোঁ সেইটোও শ্বেয়াৰ নকৰিলোঁ ..

কি হব এতিয়া ইমানবোৰ কথা হজম নহব
share নকৰাকৈ মোৰ দুহাত অস্থিৰ হৈ পৰিব।
মোৰ মোবাইল অসাৰ হব,
মোৰ সামাজিক দায়বদ্ধতা থমকি ৰব...
মোৰ মনে নামানিব,
উচপিচাই  ধৰ ফৰাই মই মৰিম এতিয়া ...

হয় আপুনি মৰি যাওক কোনো কথা নাই
কিন্তু আপুনি শ্বেয়াৰ নকৰিব
কোনো কথাই

কাৰণ
আপুনি প্ৰথমে ভাল কথা শ্বেয়াৰ কৰিবলৈ শিকে,
পাছত কথাবোৰ ভাল হব বুলি
শ্বেয়াৰ কৰিবলৈ শিকে,
আৰু শেষত  আপুনি নজনাকৈ আপোনাৰ দ্বাৰা বহু অনিষ্ট শ্বেয়াৰ হৈ পৰে।

আৰু কোনো হেৰাই নাযাওঁক ভৱিষ্যতে
সেই বাবেই কৈছোঁ

আজিৰ পৰা অলপ সংযমী হৈ
  একোকেই শ্বেয়াৰ নকৰোঁ আহক ...

✍️প্ৰাণজিৎ বৰুৱা

দাদা এজনৰ দিনলিপি

লৰা দুটা আহিল দাদা পইচা দিয়ক কিবা এটা খাওঁ,
দাদা জনে কলে পইচা নিদিওঁ কি খাবা কোৱা কিনি দিম ।  চকলেট দুটা খাম বুলি কোৱাত  দাদা জনে কিনি দিলে । মাত্ৰ দহ টকাত চাৰিটা তিৰবিৰাই থকা চকুৰ জিলিকি উঠা পোহৰে দাদাৰ মুখত প্ৰশান্তি দিলে । দাদা জনে বাইক চলাই গৈ আছিল হঠাৎ বাইকৰ পৰা বেগ টো ফালি  নথি পত্ৰ আৰু বহী দুখন মাজ ৰাষ্টাত পৰি গল  । তেনেতে খোজ কাঢ়ি গৈ থকা অচিনাকি বাটৰুৱা জনে হাত ডাঙি গাড়ী ৰখাই টোপোলাটো আনি দাদা জনক দি দিলে দাদা জনে কৰমৰ্দন জনাই কলে বন্ধু বহুত ধন্যবাদ ভগৱানে তোমাৰ সহায় কৰক । বন্ধু জন  মিচিকিয়াই আঁতৰি গল ।   ব্যস্ততাৰ মাজত  প্ৰিয় জনক মাত এষাৰ দিবলৈ আহৰি নোহোৱা জীৱনত অচিনাকি বাটৰুৱা এজনে দিয়া পাঁচ মিনিট সময়ৰ গুৰুত্ব ভাবি দাদাৰ মুখত আকৌ এটা সুখে আৱৰি ধৰিলে । এইবাৰ দাদা বজাৰত সোমালে মাছ কেইটিমান কিনিবলৈ । বেপাৰী জনে পঞ্চাশ টকাৰ মাছ দিওঁতে এশ টকা এটা বেছিকৈ ঘুৰাই দিলে দাদাই  পইচাটো লৈ অলপ দুৰ আহি  হিচাপৰ খেলিমেলি গম পাই বেপাৰী জনক মাতি  পইচাটো ঘুৰাই দিলে বেপাৰী জনে কলে ... আপুনি
বুলিহে পালোঁ... ভাল মানুহ আপুনি । দাদাই  মিচিকিয়াই কলে হব আহোঁ দিয়া ...

আচলতে দাদা জনৰ দৰে এনে বহুত মানুহ আছে, বহুত এনে ইয়াতকৈ ভাল আৰু উদাহৰণ আছে , সেই বাটৰুৱা জনৰ দৰেও মানুহ ভৰি আছে ,
যাৰ বাবে পৃথিৱীখন আজিও ধুনীয়া ,
যাৰ বাবেই এতিয়াও হয়তো আমি কব পাৰোঁ জীৱন জিন্দাবাদ ।

☞ প্ৰাণজিৎ বৰুৱা
২০.০৪.২০১৮